pexels-photo-9143
Każdy z nas jest twórcą. Dodajemy status na Facebooku czy może robimy zdjęcie na Instagrama. Te autentyczne czynności umykają naszej świadomości. Jesteśmy oryginalni, lecz na bardzo personalnym poziomie. Wymyślamy osobistą nowość, która nie wpływa na los świata lub kultury. Jest to imitacja pierwotnej czynności, lecz równocześnie innowacja we własnym zakresie. Czy pojęcie oryginalność ma rację bytu?

Być twórczym to znaczy tworzyć coś nowego na podstawie dostępnych materiałów. Dzieci często są określane mianem twórczych, jako że na swój wiek mają dość ograniczony dostęp do wiedzy o kulturze, a mimo to doświadczamy od nich wciąż nowości. Tymczasem bycie oryginalnym to stworzyć coś, co znacząco różni się od norm kontekstu kulturowego, w którym jest odbierane i wytwarzane. Kreatywność nie zawsze prowadzi do oryginalność, lecz oryginalność potrafi prowadzić do kreatywności.

Koło było przełomem w dziejach ludzkości. Jest podwaliną dzisiejszej cywilizacji oraz zainspirowało wielu wynalazców do stworzenia technologicznych dzieł sztuki. Jego wynalezienie było czymś, co Kant określa jako oryginalność egzemplaryczną. Jest to rodzaj innowacji, która zapoczątkowała zmiany w kulturze oraz zainspirowała innych do tworzenia na jej podstawie. Artyści, w większości, nie starają się wymyślić ponownie koła. Oni starając się je ponownie opisać, stworzyć oryginalność na podstawie innej oryginalności. Jedynie w ten sposób, będzie w stanie w pełni doznać majestatu tego wynalazku.

Są również jednostki wybitne, które potrafią tworzyć oryginalność egzemplaryczną. Aby tego dokonać, twórca potrzebuje ogromnych ilości wiedzy na temat środowiska, w którym się obraca. Chcąc odbiec od norm kultury, zmienić je bądź wywrócić do góry nogami, artysta musi pozyskać informację. Musi znaleźć słabe punkty w tej konstrukcji oraz wyeksploatować jej błędy. Jeżeli zrobi to w sposób umiejętny, być może zostanie okrzyknięty kolejnym Waltem Whitmanem.

Potęga takiej kreacji jest niewyobrażalna. Może ona być powodem powstania nowych nurtów w sztuce, kolejnych egzemplarycznych oryginalności. Wynikania sztuki ze sztuki jest procesem mającym miejsce tysiące lat. Nie jest to prosta imitacja, lecz imitacja połączona z własną inicjatywą twórczą. Tylko wtedy artysta jest w stanie stworzyć opus magnum, ważące losy kulturowej przyszłości.

Wszystko zostało już wymyślone, a każde słowo zapisane. Oryginalność to nic innego, niż tworzenie imitacji dodając przy tym mieszankę osobistą kreatora. Jego wiedzę, uczucia oraz to, co czyni go człowiekiem, czyli samoświadomość działań. Wybitność jednostki mierzona jest ilością egzemplarycznych oryginalności.

Źródła:

Jednostkowość literatury – Attridge Derek