Długo zabierałem się za napisanie kolejnego wpisu. Myślałem, pisałem, leżałem. Chciałem aby było to coś specjalnego. Postanowiłem, że zrobię swoje pierwsze TOP 3. Wiem, wiem, nic tutaj rewolucyjnego, gdyż inni blogerzy od dawna wykorzystują taki schemat wpisów. Przy okazji odświeżania sobie filmów japońskiej animacji, wpadł mi taki pomysł do głowy. Byłaby wielka szkoda gdyby oglądanie tych rysunków poszło na marne. Dlatego zamierzam je wam polecić, oraz wydaję mi się, że to TOP 3 jest adekwatne do każdego rodzaju odbiorcy. Starałem się zachować neutralność odnośnie mojego zafascynowania animacjami oraz przychylności krajom azjatyckim. Trudno było mi wybrać te filmy spośród tych, które już obejrzałem kilka, o ile nie kilkanaście, razy. Żadna z tych animacji nie jest gorsza bądź lepsza od drugiej. Ta „topka” jest oczywiście moją opinią, którą możecie podzielać bądź nie. Materiał ten nie zawiera spoilerów. Przejdźmy zatem do meritum.

0_ce81f_fa13b166_orig.png

Grobowiec Świetlików” ( „Hotaru no Haka” ) autorstwa Isao Takahata to wzruszający film o rodzinie podczas trwania II wojny światowej. Kończąca się potyczka zbrojna pomiędzy Japonią a Ameryką, pozostawia azjatycki kraj w ruinach. Architektura jest również nieprzychylna, gdyż większość budynków jest zbudowana z drewna. Proste naloty z napalmem niszczą całe wioski, całe życia. Bomby zrzucone na Hiroszimę oraz Nagasaki były tylko demonstracją siły, nie miały głębszego znaczenia, prócz zastraszenia przeciwnika. Protagoniści (brat i siostra) muszą radzić sobie w tych trudnych warunkach. Odrzucenie przez rodzinę, brak stałego pożywienia oraz kryzys gospodarczy przyczyniają się do obniżonego dobrobytu bohaterów. Historia zawarta w tej animacji, siedzi w człowieku głęboko, i trudno jest się jej pozbyć. Prowadzi do rozmyśleń na temat wojny oraz walki międzyludzkiej. Jest przede wszystkim o zwykłych ludziach, którzy zostają dotknięci zupełnie przypadkowo „złem”, które nawet ich nie dotyczy. Głowy państwa walczą o supremację, a niższe warstwy społeczne cierpią najbardziej. Ludzie przestają być ludźmi, stają się zwierzętami, pasożytami zdolnymi do kradzież oraz innych przestępstw, tylko po to aby przeżyć kolejny dzień. Podobna tematyka jest również poruszana w filmach Barefoot Gen (1 oraz 2). Po dziś dzień trudno jest mi zapomnieć o tej animacji. Dzięki niej otwieramy oczy na to co mogłoby się stać, gdyby świat znów pogrążył się w anarchii, jak to było za czasów II wojny światowej.

akira-live-action-otaku-zone_1805512

Kolejny film pokazuje świat po wojnie. „Akira” jest filmem trudnym do zakwalifikowania pod jakąkolwiek kategorię. Przedstawia on miasto Neo-Tokio, które powstało na zgliszczach Tokio. 3 wojna światowa zniszczyła to miasto. Czas w którym film się rozgrywa to rok 2019. Japonia pogrążona jest w chaosie. Nasi bohaterowie to członkowie gangu motocyklowego od jakich dosłownie roi się w mieście. Zostajemy wrzuceni w wir akcji gdy dwa gangi walczą między sobą. Charakterystyczne motory dla futurystycznego miasta, dynamiczna kreska, to to co wyróżnia tą produkcje nad innymi. Zgranie muzyki, akcji oraz dynamizmu samej kreski daje nam tą animację. Cały pościg kończy się spotkaniem z dzieckiem, które wygląda niczym starsza osoba. Bohaterowie wtedy jeszcze nie wiedzą jak wielki wpływ ma ona na ich przyszłość. Film jest przede wszystkim o dążeniu do siły, władzy, mocy. O tym jak pochłania nas siła, do stopnia, w którym nie jesteśmy już w stanie jej kontrolować. Stajemy się więźniami własnych dążeń. Nie jesteśmy hegemonami swoich ciał. Wręcz przeciwnie to one pochłaniają nas. Odtrącamy bliskich, myśląc, że są przeszkodą, a nie pomocą. Animacja przedstawia podstawowe instynkty człowieka oraz przemianę w żądną mocy istotę i wiążące się z nią konsekwencje. Post apokaliptyczny świat jest placem zabaw dla takich istot. Film jest wizualnym oraz fabularnym dziełem sztuki.

gits-fans-demand-scarlett-johansson-be-removed-from-ghost-in-the-shell-remake-after-whitewashing-allegations

Czym jest bycie człowiekiem ? Do takich pytań skłania nas „Ghost in the Shell”. W świecie wypełnionym modyfikacjami ciała, powoli zastanawiamy się cóż nas oddziela od zwykłych robotów. Postęp zaszedł tak daleko, iż nawet nasz wspomnienia mogą ulec modyfikacji. Przyszłość rysowana w tymi filmie, może i zachęcająca dla większości, nie jest przyszłością, w której chciałbym żyć. Oddzielanie człowieczeństwa powoli, krok po kroku od człowieka nie jest miłym widokiem. Ingerencja w genetykę, wygląd to coś co „kręciło” ludzkość od zawsze. Brak moralnych granic sprawiał, że świat rozwinął się na tyle, by granice między byciem człowiekiem a byciem „człowiekiem” całkiem rozwiał. Manekiny świadomości byłych ludzi kryją się w tych „skorupach z duszami”.

Oczywiście filmy podane powyżej są tylko skromną selekcją z tych, które zasługują na obejrzenie. Moim zdaniem animacje te są na tyle uniwersalne, że mogą być oglądane przez każdego. Przy tej „topce” kierowałem się szczególnie odbiorcami, którzy będą czytali ten wpis. Tematyka oraz klimat w jakim filmy się odbywają, sprawiają wrażenie wręcz stworzonych dla kogoś kto po raz pierwszy widzi taki rodzaj kina. To nie tylko płaskie, nic nie znaczące rysunki. Działają one na człowiek w podobny, o ile nie dobitniejszy sposób. To przygoda, która nie wyjdzie z was na długo.